"بهترین راه نگاه کردن از روزنه قلب است "
این جمله را توی کتاب "درون های ناآرام _آلن فروم" خواندم .
***توضیحات بی ربط
منظور احساساتی گری و دلسوزی گلها نیست. حرف اینه که ما تنها با چشمانمان نمی بینیم ، بلکه با خیلی چیزهای دیگه هم می بینیم .اگه دقت کنیم احساسات
ما به همان سرعت واکنش های فیزیکی برانگیخته می شوند.
گاهی چیزهایی را حس می کنی و گمان می کنی تنها تو به آنها دست پیدا کردی ... تجربه هایی از یک جایی که همه روزی از آن وادی بودیم استاد کلاس
مثنوی می گفت :
همه یک تجربه مشترک داشتیم یا از جایی به نام نیستان ،هیچستان یا ناکجاآباد آمدیم اما این قدر از شراب الهی مست شدیم که اینجا خماریم و چیزی به خاطر نداریم ...این ها تعبیرهای عرفانیه که برای همه قابل قبول نیست !!!
اما لطیفه ...شاید مرز عرفان و طریقت و حقیقت هم همین باشه !!!
مرز در عقل و جنون باریک است کفر و ایمان چه به هم نزدیک است ...
(چون چند روزی می خوام برم سفر چند تا پست را با هم زدم .یاحق)